หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธัมมปทุตฺตญาณแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๓๖
138
พระธัมมปทุตฺตญาณแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๓๖
ประดัด - พระธัมมปทุตฺตญาณแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๓๖ ตอน." ได้ทราบว่า กุลบุตร ๕๐๐ เลื่อนใส่มาปฏิหาริย์ บวง แล้วในสำนักของพระเจ้า พระศาสดาตรัสแล้วอย่างนั้น ทรง หมายอธิษฐานหล่านั้น. ก็เลยรับตรัสแล้ว เสด็จไปสู
เนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ในพระพุทธศาสนา โดยพระพุทธเจ้าได้แสดงธรรมแก่กุลบุตร ๕๐๐ ในสำนักของพระเจ้า การแสดงธรรมนี้เกิดขึ้นในเทวโลก และมีการกล่าวถึงการอธิษฐานที่สำคัญ, การเกิดในกรุงสักวดี และผลของการฟังธ
พระธรรมปฐมภูมิ ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 137
139
พระธรรมปฐมภูมิ ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 137
ประโยค - พระธรรมปฐมภูมิ ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 137 ไปในวันที่ ๑ จักเป็นวันมหาวรณะ " แล้วเข้าไปหาพระมหาโมคคัลลานะ กล่าวว่า "ท่านเจ้าข้า ควรจะทราบวันเสด็จลงของพระศาสดา เพราะข้าพเจ้าทั้งหลาย ไม่เห็นพระศ
บทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระมหาโมคคัลลานะและพระศาสดา เกี่ยวกับวันเสด็จลงของพระศาสดา ในวันที่ ๑ เป็นวันมหาวรณะ ที่พระศาสดาจะเสด็จลงจากท้องฟ้า โมคคัลลานะอธิบายถึงการเตรียมตัวและการรักษาโบสถ์ มีการพูด
พระภิญโญจริต - ภาค ๖: เปิดโลก
140
พระภิญโญจริต - ภาค ๖: เปิดโลก
ประโยค - พระภิญโญจริต - ภาค ๖ - หน้าที่ 138 [ พระองค์ทรงเปิดโลก ] พระเดชพระคุณว่า "ดีละ พระเจ้า" แล้วได้บอกตามรับสั่ง พระศาสดาจำพระนายวาระนามว่า ตรัสบอกแก่ท้าวสังกะว่า "มหาบพิช อาตมภาพก็อวไปสู่มนุษย
ในหน้านี้กล่าวถึงพระองค์ที่ทรงเปิดโลกและส่งสารถึงเหล่าเทวดา โดยมีการบรรยายถึงบันใดทองคำ เงิน และแก้วมณีที่เชื่อมโยงระหว่างโลกมนุษย์และเทวดา การแสดงตัวอย่างของพระพุทธเจ้าและการรวมกันระหว่างเทวดากับมนุษ
พระธรรมวินัยถูกกลั่นแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 140
142
พระธรรมวินัยถูกกลั่นแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 140
ประโยค - พระธรรมวินัยถูกกลั่นแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 140 ด้วยสามารถแห่งการออก, แม้ทวาฯ และมนุษย์ ทั้งหลาย ย่อมะกระหยิ่มต่อพระสัมพุทธเจ้า เหล่านี้ผู้มีสิทธิ์. [ แก้อรรถ ] บรรดาบทเหล่านั้น สองบทว่า ยมานปุ
ในบทความนี้กล่าวถึงความยินดีของเทวดาและมนุษย์ต่อพระสัมพุทธเจ้า พร้อมการอธิบายเกี่ยวกับความหมายของคำว่า 'เนกขัมมะ' ซึ่งหมายถึงความปรารถนาในนิพพาน การศึกษาเนื้อหาเกี่ยวกับพระธรรมวินัย และการประกอบพร้อมด
พระธรรมปฐูกฉปฏิรูปแปล ภาค ๖
143
พระธรรมปฐูกฉปฏิรูปแปล ภาค ๖
ประโยค - พระธรรมปฐูกฉปฏิรูปแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 141 เสด็จลงที่ประตูสังกัสสนคร อันพระพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ไม่ทรงละ แล้วแต่ ตลอดเวลาที่พระบาทเบื้องขวาประดิษฐาน ณ ที่เสด็จจึ่งนั้น มี นามว่าอจเสฏฐสถาน. พร
ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการเสด็จลงที่ประตูสังกัสสนคร ซึ่งเป็นสถานที่สำคัญในพระพุทธศาสนา และการวิจารณ์ปัญหาทางวิญญาณที่พระอริยบุคคล รวมถึงบทบาทของพระสารีบุตรที่มีปัญญามาก โดยอธิบายถึงความสามารถในการแก้ไขปั
การแก้ปัญหาด้วยความรู้ในพระธรรม
145
การแก้ปัญหาด้วยความรู้ในพระธรรม
ประโยค - พระธรรมปทุฒิฤาษีแปล ภาค ๖. หน้าที่ 143 ความที่เธอสามารถนับได้. " ชื่อว่าขออุปมาปริญญาด้วยปัญญาของ ท่านนั่น ย่อมไม่มี. เหตุฉันแลท่านจึงทราบวูล่า:- "" รายในแม่น้ำงาด พี่สิ้นไป น้ำในห้วงน้ำ ให
เนื้อหาเกี่ยวกับการแก้ปัญหาด้วยความรู้ในบริบทของพระธรรม โดยระบุว่าความรู้ไม่มีวันหมดสิ้น และการแก้ปัญหาในทางพุทธศาสนานั้นเป็นไปได้ แม้ว่าจะเป็นปัญหาที่ยากก็ตาม พระศาสดาได้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการใ
พระนาคาราชชื่อเอกปิติ
147
พระนาคาราชชื่อเอกปิติ
ประโยค - พระจันทร์ทิวอรดกแปล ภาค ๖ - หน้า ring 145 3. เรื่องนาคาราชชื่อเอกปิติ * ๑๔๕ [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา ทรงอภัยพระนครพาราณสี ประทับอยู่โคนไม้ ซิก ๓ ต้น ทรงปรารถนาพระนามชื่อเอกปิติ ศรีพร
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงพระนาคาราชชื่อเอกปิติที่พระศาสดาทรงอภัยในพระนครพาราณสี โดยมีการบรรยายถึงเหตุการณ์ในอดีตที่เกี่ยวข้องกับนาคารที่มีภูมิปัญญาเกี่ยวกับธรรมะและการปฏิบัติธรรม สิ่งที่น่าสนใจคือการศึกษ
พระธัมมปิฏกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๔๖
148
พระธัมมปิฏกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๔๖
ประโคม - พระธัมมปิฏกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๔๖ ในท่ามกลางแม่น้ำคา วางชิดไว้บนพงพานั้น ให้ฟังว่านี้ร้องแล้ว [ พระยานอกออกญาเพื่อทราบการอุ้มบาทแห่งพระพุทธเจ้า ] ทราบว่ า เขาได้ความคิดอย่างนี้ว่า " เมื่อพ
บทนี้เกี่ยวกับการประสบการณ์ในท่ามกลางแม่น้ำคา และความคิดของผู้คนเกี่ยวกับการเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้า โดยมีการขับเพลงและจรรยาบรรณในวันอุโบสถ รวมถึงการเข้ามาของพระศาสดาในโลกซึ่งมีการตรวจสอบและพิจารณาทุกอย
พระอธิษฐานที่ถูกต้องแปล ภาค 6 - หน้า ที่ 147
149
พระอธิษฐานที่ถูกต้องแปล ภาค 6 - หน้า ที่ 147
ประโยค - พระอธิษฐานที่ถูกต้องแปล ภาค 6 - หน้า ที่ 147 เป็นวันที่เธอปิดตาราชทดำใบนพังพานแล้วให้ฟ่อน อุดตร- มานี้ เรียนเอาเพลงขับแก้ที่เราให้แล้วจัดเป็นโสตบำ เรียนเอา เพลงขับนั้นไปสำนักของบาราย นาคาร
เนื้อหาในหน้าที่ 147 กล่าวถึงพระพุทธเจ้าทรงอุบัติขึ้นและการเสนอเพลงขับแก้จากอุตตรมานะ ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับการฟังธรรมในสำนักพระศาสดา ในขณะที่ผู้มาถวายบังคมและตั้งคำถามว่ากำลังจะไปไหน พระศาสดาได้ทรงสั
พระธัมม์ปัญจทูลฉบับแปล ภาค ๖
150
พระธัมม์ปัญจทูลฉบับแปล ภาค ๖
ประโยค - พระธัมม์ปัญจทูลฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๔๘ ขับแก้แก้เธอ, เธอต้องเรียนเพลงขับแก้แก้นั้นให้ได้." อุตตรมาตนพะ ได่ะ พระเจ้า. [ อุตตรมนเพรียนเพลงแก้จากพระศาสดา ] ที่นี่น พระศาสดตรัสสละเข่าว่า "อุตตะ
เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการขับเพลงขับแก้ที่พระศาสดาตรัสเกี่ยวกับผู้เป็นใหญ่ในวาระต่างๆ โดยเน้นความสำคัญของพระราชาและการกำหนดบทบาทของผู้ที่มีอำนาจ ในเพลงขับที่อุตตรมาตนพะนำเสนอ สิ่งที่พรรณนาโดยสื่อสารถึ
พระราชาในอารมณ์และการขับเพลง
151
พระราชาในอารมณ์และการขับเพลง
ประโคม - พระthiamrปักฐราภูมิแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 149 บาทกล่าวว่า ราชมณ ราชสุริโอ ความว่า ก็พระราชาใด กำหนดอยู่ในอารมณ์เหล่านั้น พระราชูคำหนดอยู่ในนั้น ชื่อว่ามีสิบิน พระเสวย. บทว่า อธิ ความว่า ส่วนพ
เนื้อหาเล่าถึงการกำหนดอารมณ์และแนวทางการพ้นทุกข์ของพระราชา โดยการขับเพลงที่แสดงถึงการทบทวนความรู้สึกและการปล่อยวางจากความต้องการและความโศกเศร้า พระศาสดาได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการพัฒนาจิตใจในการเผชิญหน้
พระธัมม์ปทีและความหมายในเพลงขับ
152
พระธัมม์ปทีและความหมายในเพลงขับ
ประโยค - พระธัมม์ปทีถูกต้องแปล ภาค ๖ หน้า ที่ 150 คือถามเป็นต้น ย่อมพัดไป บันฑิตย่อมบรรเทาโอษฐ์ ด้วยความเพียร กล่าวคือ สัมมาปฏิญาณ (ความเพียรอันคั่งไคล้ชอบ) บันฑิตนั้นไม่ประกอบด้วยโยคทั้งปวง มีโยคคือ
ในบทความนี้ กล่าวถึงพระธัมม์ปทีที่มีความเกี่ยวข้องกับการพัฒนาความเพียรและการแสดงออกถึงความมีเมตตาของบันฑิตในเพลงขับที่มีการแสดงออกผ่านการแลกเปลี่ยนระหว่างอุตตรมานาและนางนาคมาณวิกา อีกทั้งยังเชื่อมโยงถ
บทสนทนาระหว่างนครชั้นและพระศาดาในพระพุทธศาสนา
153
บทสนทนาระหว่างนครชั้นและพระศาดาในพระพุทธศาสนา
ประโยค - พระจันทร์ทิวถูกแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 151 ดีใจว่า "เราไม่เคยฟังชื่อบทนี้นานนี้ ตลอดฤทธ์ันครึ่งหนึ่ง" ผู้เจริญ พระพุทธเจ้า บังเกิดขึ้นในโลกแล้วหนอ " จึงเอาหางฟาดน้ำ คันใหญ่เกิดแล้ว ฝั่งทั้งสองพัง
บทสนทนานี้แสดงให้เห็นถึงความเคารพนับถือของนครชั้นที่มีต่อพระศาดาและพระพุทธเจ้า ในขณะที่เขาเล่าถึงความยากลำบากในการเข้าถึงธรรมะและการเป็นสาวกที่แท้จริง การบรรยายถึงสภาพแวดล้อมและอารมณ์ในขณะที่นครชั้นปร
ความเป็นมนุษย์และการฟังพระสัทธรรม
154
ความเป็นมนุษย์และการฟังพระสัทธรรม
ประโยค - พระธรรมปฏิทัศดา แปล ภาค ๖ หน้า 152 "มหาพิธี ชื่อว่าความเป็นมนุษย์ หาได้บาก, ก็ฟังพระ สัทธรรม ก็อย่างนั้น, ถากุฎิขึ้นแห่งพระพุทธเจ้า ก็หาได้ยาก เหมือนกัน; เพราะว่าทั้ง ๑ อย่างนี้ บุคคลอาจได้โ
ข้อความนี้จากพระธรรมปฏิทัศดาพูดถึงความยากในการเป็นมนุษย์และการฟังพระสัทธรรม ซึ่งบ่งชี้ว่าการได้มาซึ่งความเป็นมนุษย์นั้นต้องใช้ความพยายาม และชีวิตของสัตว์ทั้งหลายมีความเสี่ยงมาก การฟังพระสัทธรรมก็เป็นส
ปัญหาของพระอานนทเถระ
156
ปัญหาของพระอานนทเถระ
ประโยค - พระธรรมวินัยฉบับแปล ภาค ๖ หน้า 154 ๔. เรื่องปัญหาของพระอานนทเถระ * [๑๔๑ [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารภปัญหา ของพระอานนทเถระ ตรัสพระธรรมเทศนาว่า " สัพพปาปุจฉ
ในพระธรรมเทศนานี้ พระศาสดาได้ตรัสถึงปัญหาที่พระอานนทเถระสอบถามเกี่ยวกับภาพรวมของพระพุทธเจ้าทั้ง ๓ พระองค์ ซึ่งพระอานนทเถระได้มีข้อสงสัยเกี่ยวกับกาลเวลาที่แตกต่างกันของพระพุทธเจ้าทั้งหลายตามคำสอนที่ท่า
พระธรรมปิฎกทับถูกกล่าวแปล ภาค 6 - หน้า 156
158
พระธรรมปิฎกทับถูกกล่าวแปล ภาค 6 - หน้า 156
ประโยค - พระธรรมปิฎกทับถูกกล่าวแปล ภาค 6 - หน้าที่ 156 [ แก้รอรร ] บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สุภัทปะสุท ได้แก่ออกุศลธรรม ทุกชนิด การงกุศลให้เกิดขึ้น ตั้งแต่อาวาสจนถึงพระอรหัต- มรรค และการงกุศลที่ตนให้แก
เนื้อหาพูดถึงสุภัทปะสุทซึ่งหมายถึงการงดเว้นจากอกุศลธรรม และการให้ความสำคัญกับการอบรมจิตใจให้บริสุทธิ์จากนิวร เช่นเดียวกับการที่พระพุทธเจ้าทั้ง 3 กล่าวถึงธรรมชาติของนิพพานในฐานะที่เป็นอริยะธรรมที่สูงสุ
พระธรรมปิฎกฐัษฎาภาแปล ภาค ๖ - หน้า 157
159
พระธรรมปิฎกฐัษฎาภาแปล ภาค ๖ - หน้า 157
ประโยค - พระธรรมปิฎกฐัษฎาภาแปล ภาค ๖ - หน้า 157 สัวโร่ ความเป็นผู้รู้จักพอดี คือความรู้จักประมาณ ชื่อว่า มุตตภูญฺญา ว่า ปนฺติ ได้แก่อิชฺฌฺวา ว่า อธิโมฺทิตฺถ ความว่า ในจิตอันยิ่ง กล่าวคือ จิตที่สรรเสร
บทความนี้นำเสนอความสำคัญของความรู้จักพอดีและการบรรลุจิตที่มีคุณค่า ผ่านคำสอนของพระพุทธเจ้า ประกอบด้วยประการต่าง ๆ ที่นำไปสู่การเข้าถึงอริยผล ทั้งนี้ยังกล่าวถึงปัญหาของพระอานนทเถระและการทำความเข้าใจในพ
พระธรรมปิฏกฎอภิวัธ โดยแปล ภาค ๖ - เรื่องภิกษุผู้ไม่นิยมดี
160
พระธรรมปิฏกฎอภิวัธ โดยแปล ภาค ๖ - เรื่องภิกษุผู้ไม่นิยมดี
ประโยค - พระธรรมปิฏกฎอภิวัธโดยแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๕๘ ๕. เรื่องภิกษุผู้ไม่นิยมดี * [๑๔๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปราโมทย์ผู้ไม่นิยมดี (ในพระมหาชรรย์) รูปหนึ่ง คร่าสะอาธร
ในบทนี้พูดถึงกรณีของภิกษุผู้ไม่นิยมดี และการสนทนาเกี่ยวกับการสึกจากบรรพชาของภิกษุหนุ่มที่มีบิดาป่วย ทำให้เขาเกิดความกังวลเกี่ยวกับความเป็นไปและอนาคตของตน ข้อความสะท้อนถึงคติธรรมในการดำเนินชีวิตในศาสนา
พระอธิการบัญทูรฉญาแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 159
161
พระอธิการบัญทูรฉญาแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 159
ประโยค - พระอธิการบัญทูรฉญาแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 159 ในดวงกุหลาบอันเลื่องชื่น เราะอาจจะอาศัยหาปนะ ๑๐๐ นั้นเลี้ยง ชีพได้ เราจักสึกละ" เธอถูกความไม่ยินดีบีบกันแล้ว จึงสละ การสายยายและพระภิกษุณี ได้เป็นเห
เนื้อหานี้เน้นการทดสอบชีวิตของกิญฺญูที่นำเสนอโดยพระศาสดา เมื่อพระศาสดาถามเกี่ยวกับการใช้ชีวิตของเธอ โดยให้มีการลองนำก้อนกรวดมาเพื่อเป็นการพิสูจน์ว่าเธอสามารถเลี้ยงชีวิตด้วยกาหาปนะจำนวน ๑๐๐ หรือไม่ โดย
พระธรรมปิฎกวุฒาจารย์ แปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 161
163
พระธรรมปิฎกวุฒาจารย์ แปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 161
ประโยค - พระธรรมปิฎกวุฒาจารย์ แปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 161 ทุกข์มาก บันฑิตรู้แจ้งดังนี้แล้ว ท่านยอมไม่ถึง ความยินดีนามทั้งหลายแม้ที่เป็นพิษ พระ สาวกของพระสัมมาสัมพัทธ์เจ้า ย่อมเป็นผู้ดี ในความสิ้นไปแห่งต
บทความนี้พูดถึงความรู้แจ้งของบัณฑิตเกี่ยวกับทุกข์ และการปล่อยตัณหาผ่านการเข้าใจอาการต่าง ๆ ผลกระทบของตัณหาที่เป็นพิษต่อจิตใจ การเรียนรู้เพื่อเข้าถึงความสุขที่แท้จริง และแนวทางในการลดแลกเปลี่ยนตัณหา.